{image}
Lezen
vorige
volgende
column 2007-1

Ieder mens heeft wel een hobby, ik denk dat zelfs zij die zeggen dat ze er geen hebben er uiteindelijk achter komen dat er toch wel iets is dat ze graag doen, al is het maar tv kijken. Wat ik ontdekte toen ik hier over nadacht is het feit dat één van mijn hobby’s eigenlijk door mijzelf helemaal niet als zodanig meer benoemd wordt. Het is iets dat ik al vanaf jongs af aan doe en waar ik niet buiten kan.
Toen ik vroeger klein was groeide ik op in een klein nieuw buurtje in Westzaan. Het was echt een dorp en er waren geen winkels. Waar wij woonden had je op de hoek een kruideniertje en dat was het. Ik weet nog hoe ze heetten: de Mie. Gek dat ik dat nu nog weet. Verder had je de bakker en de melkboer die langskwamen. En de kolenboer. Jeetje ben ik al zo stokoud?
En toen de Mie er mee stopte gevolgd door bakker en melkboer, kreeg je de SRV man. Telefoon hadden we ook niet, er stond een telefooncel compleet met boek op de hoek van de straat en als het dringend was kon je daar bellen. Het glas van de cel bleef heel en het boek ook. Ja mensen dat waren nog eens vandalisme-arme tijden. Af en toe kwam de ijsman en die verkocht ijsjes van een dubbeltje of een kwartje. Inderdaad nu begint het toch echt op het Stenen Tijdperk te lijken.
Maar het mooiste dat er kwam dat was voor mij de Bibliobus. Aangezien er natuurlijk geen bieb in Westzaan was kregen wij een bus met boeken in de straat, waar je iedere donderdag heen kon. Oh, wat een heerlijkheid!!! Ik herinner mij dat ik daar altijd heen ging, in het begin met mijn moeder en later vast met vriendinnetjes. Op een gegeven moment had je uiteraard alles al gelezen.
Want ja, die hobby die voor mij levensbehoefte nummer 1 is geworden, is inderdaad lezen. Ik moest laatst een formulier invullen en bij de hobby’s schreef ik lezen niet op, toen zei iemand tegen me: mens je zit altijd met je neus in een boek, moet je dat niet opschrijven. En ja, toen deed ik dat.
Ik realiseer me nu dat ik verslaafd ben aan lezen. Het is voor mij moeilijk om gewoon te zitten zonder te lezen. Hoe komt dat nu? Ik denk dat het in de genen zit. Het is me met de paplepel ingegoten. Mijn ouders en zus zijn idem dito, totaal leesverslaafd. Het is wat mij betreft een verslaving die nooit meer over gaat en waar ik me ook niet voor schaam omdat het een zeer leerzame verslaving is. Maar ja ook een beetje aso, want lezen doe je natuurlijk alleen.
Van de week vertelde mijn moeder mij dat ze al… en gaat u hier maar eens even voor zitten… dat ze al 63 jaar onafgebroken lid is van de bibliotheek Zaanstad. Is dat lang of is dat lang? Ben benieuwd of er mensen al langer lid zijn, wat mij betreft verdient mijn moeder een erelintje en de rest van haar leven gratis lenen…
Martine Clausen, lees-addict.


Heeft u vragen of wilt u reageren: klik hier